گزارش‌هاي ناتمام ...

یک خانم 45 ساله که یک حملهء قلبی داشت و در بیمارستان بستری بود ..

در اتاق جراحی که کم مونده بود مرگ را تجربه کند خدا رو دید و پرسید:

آیا وقت من تمام است؟

خدا گفت:نه شما 43 سال و 2 ماه و 8 روز دیگه عمر می کنید .

در وقت مرخصی خانم تصمیم گرفت در بیمارستان بماند و عملهای زیر را انجام دهد

کشیدن پوست صورت-تخلیهء چربیها(لیپو ساکشن)-عمل سینه ها و جمع و جور کردن شکم ..
فقط به فکر رنگ کردن موهاش و سفید کردن دندوناش بود !!!!
از اونجايي كه او زمان بيشتري براي زندگي داشت از اين رو او تصميم گرفت
كه بتواند بيشترين استفاده را از اين موقعيت (زندگي) ببرد.

بعد از آخرين عملش او از بيمارستان مرخص شد

در وقت گذشتن از خیابان در راه منزل بوسیلهء یک آمبولانس کشته شد ..
وقتی با خدا روبرو شد او پرسید: من فکر کردم شما فرمودید من 43 سال دیگه
فرصت دارم چرا شما مرا از زیر آمبولانس بیرون نکشیدید؟
خدا جواب داد : اِاِاِا شمايييييييد نشناختمتون

****

به دوستاني كه منتظر منبع هستند بايد بگم اين مطلب برام ميل شده بود و من نمي دونم از كجا اومده

من دزد نيستم

با هيجان هميشگي اومد تو، بند و بساطش رو گذاشت رو ميز و در حالي كه دندون‌هاش رو به هم فشار مي داد، گفت: ووووووي چه سرماي گداكشي.

تا حالا همچين عبارتي رو نشنيده بودم. مثلا شنيده بودم كه اينطور مواقع مي گن "سگ لرز"  

اولش خندم گرفت از عبارتي كه شنده بودم

بعدش كه فكر كردم دلم خيلي سوخت

دلم براي كسايي سوخت كه با شروع اين سرماي ديررس دچار مشكل مي شن

شعر : رحیم فکور

خواننده : غلامحسین بنان

من که فرزند این سرزمینم در پی توشه ای خوشه چینم

شادم از پیشه ی خوشه چینی رمز شادی بخوان از جبینم

قلب ما بود مملو از شادی بی پایان   سعی ما بود بهر آبادی این سامان

خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد

خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان

 ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن

همره دلبران خوشه چیدن

از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن

گه از اینسو به آنسو دویدن بر پا بود جشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز

در کشور سبزه وگل با شور وشعف نغمه کن ساز

قلب ما بود مملو از شادی بی پایان

 سعی ما بود بهر آبادی این سامان

خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد

خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان

 

****

حالا من موندم اين خوشه‌چين كي هست؟

****

مي گن يه سوال ديگه به سوالات جلسات خواستگاري اضافه شده: آقاي داماد شما تو چه خوشه‌اي هستي؟ :)

كاش مي‌شد سرنوشت از سر نوشت ...

بعضي وقت‌ها باورم ميشه كه يه آدم هايي هستند كه تاريخ انقضا دارند

بعضي تا آدم آكبند منقض مي‌شن

هي

چه دنياي پستيه

از زندگي كردن خسته شدم!

مهم مهم مهم:
سازمان ملل متحد نظر سنجی بزرگی را در ارتباط با ثبت جهانی نوروز انجام داده است مبنی بر این که اگر یک میلیون نفر از ایران به سازمان ملل ایمیل بفرستند این روز به نام ایران ثبت خواهد شد اما اگر به اندازه کافی ایمل زده نشود این روز به نام افغانستان ثبت خواهد شد.از حق کشورتان دفاع کنید. لطفا اطلاع رسانی کنید. http://www.PetitionOnline.com/Norouz

***************

اين يادداشت رو امروز دريافت كردم. خيلي دلم سوخت دوستان "وبلاگي"  از مشاركت در اين امر ملي محروم بشن

احساس مي‌كنم در اين دنيا هيچ چيز زيباتر از دل سپردن نيست و باز هم احساس مي‌كنم در اين دنيا هيچ چيز بدتر از سر سپردن نيست.

يك دل دزد مي‌گفت: آنقدر غرق كار شده‌اي كه احساس را فراموش كرده‌اي.

بي‌رحم.

يك دل دزد مي‌گفت: امروز را خوش باش و غم فردا مخور.

احمق.

يك دل دزد مي‌گفت: آسمان پر از ستاره‌ها!!!! است.

بي‌غيرت

يك دل دزد مي‌گفت: ........

مهم نيست دل دزدها چه مي‌گويند، مهم اين است كه دل نسپريم تا سرسپرده نشويم!

******

چقدر خوشحالم كه دلم مال خودمه

بعضي وقت‌ها آدم جمله‌هاي نقضي مي شنوه كه بدجوري تو ذهنش مي مونه؛ اين جمله نقض قرار نيست حتما از يه بزرگ نقل شده باشه.

مثلا ديروز من موقع رفتن خونه تو اتوبوس وقتي پشت به قسمت آقايون ايستاده بودم،مي‌شنيدم كه دو تا دوست ـ كه از لهجه‌شان معلوم بود شمالي هستند و از ادبياتي كه داشتند دو حدس مي شد زد كه يا دو تا كارگر خسته و جوان هستند يا دانشجوياني افسرده ـ از اول تا آخر مسير درباره چيزهاي پراكنده اي صحبت مي كردند و بين حرف هاشون به يك جمله رسيدند كه اين بود:

* عشق مانند كوچه بن‌بستي است كه ته آن .......*

جمله زياد مودبانه نبود ولي مي شنيدم كه اون دو نفر داشتند از ته دل به اين جمله مي خنديدند و بارها آن را تاييد كردند.

خنده‌هاشون غم غريبي داشت، شايد متوجه نبودند كه يك نفر با دقت من داره حرف‌هاشون رو گوش مي ده. نتونستم قيافه‌شان را ببينم و اصلا از شنيدن اون جمله بي ادبانه در مورد عشق ناراحت نشدم چون متوجه شدم كه اون جمله تونسته بود خستگي يك روز كاري را حداقل از اون دو نفر بگيره!!!